درهای آتش نشانی که دست نخورده و جدید هستند ، خطر نسبتاً کمی در معرض قرار گرفتن افراد در اطراف آنها در آزبست قرار دارند. مواد آزبست به طور کلی الیاف را در جو در هنگام وضعیت مناسب ساطع نمی کنند. هنگامی که محصولاتی مانند درهای آتش در اثر گرما یا آب آسیب می بینند ، خطرات آزبست شروع به توسعه می کنند ، یا هنگامی که به دلیل افزایش سن و استفاده ، به سادگی تحت سایش و پارگی قرار می گیرند. الیاف آزبست فردی از مواد اطراف خود شل می شوند و می توان آن را استنشاق کرد.
افرادی که در کارخانه هایی کار می کنند که درهای آتش نشانی در آن تولید می شدند ، احتمالاً مقداری از قرار گرفتن در معرض آزبست را حفظ کرده اند در حالی که در این کار در کار معدود اقدامات ایمنی تا اواخر دهه 1900 به کار گرفته شده بودند. تهدید اصلی موجود در درهای آتش نشانی آزبست امروز در جریان آتش سوزی رخ می دهد که درهای آسیب دیده می توانند الیاف آزبست را در هوا آزاد کنند. آتش نشان ، کارگران نجات ، پرسنل تعمیر و نگهداری ، خدمه پاکسازی و کارگران تخریب به احتمال زیاد با این آزبست در تماس خواهند بود.
