درهای دارای امتیاز آتش مطابق با استانداردهای زیر آزمایش می شوند:
UL 10B ، آزمایشات آتش نشانی مجامع درب (فشار خنثی یا منفی)
UL 10C ، آزمایش فشار مثبت آتش مجامع درب
NFPA 252 ، روشهای استاندارد آزمایشات آتش نشانی مجامع درب
در اواخر دهه 1990 ، روش آزمایش مورد نیاز از فشار خنثی یا منفی به فشار مثبت تغییر یافت تا با دقت بیشتری شرایط آتش سوزی را در دنیای واقعی شبیه سازی کند. امروز ، IBC با استفاده از UL 10C یا NFPA 252 نیاز به درهای آتش سوزی یا نوسان دارد تا با فشار مثبت آزمایش شود.
استقامت
درهای دارای امتیاز آتش سوزی در معرض آزمایش استقامتی قرار می گیرند که در آن نمونه در معرض گرمای شدید تا 1925 درجه فارنهایت برای حداکثر امتیاز 180 دقیقه قرار دارد. اگر درب در قاب باقی بماند و از طریق دهانه ها محدود شود و شعله های آتش را محدود کند ، با رتبه استقامتی یا 20/45/60/90/180 دقیقه تأیید می شود.
جریان شیلنگ
پس از آزمایش استقامت آتش ، نمونه آزمایش در معرض آزمایش جریان شیلنگ قرار می گیرد ، جایی که یک شیلنگ آتش از 20 فوت دورتر در 30 psi آب می دهد. توجه داشته باشید که کدهای ساختمان در سراسر ایالات متحده به طور معمول تصریح می کنند که درهای 20 دقیقه ای از تست جریان شیلنگ معاف هستند.
افزایش دما
در برخی از کاربردهای خاص ، درهای آتش سوزی نیز لازم است تا انتقال گرما از یک طرف به طرف دیگر برای محافظت از سرنشینان ساختمان محدود شود تا بتوانند با خیال راحت از ساختمان خارج شوند. این درها معروف به درهای افزایش دما ، علاوه بر رتبه ساعتی ، دارای درجه افزایش دما هستند. رتبه بندی افزایش دما یا 250 درجه فارنهایت ، 450 درجه فارنهایت یا 650 درجه فارنهایت است که نشانگر حداکثر افزایش بالاتر از دمای محیط در سمت غیر آتش سوزی است که در 30 دقیقه اول یک تست استاندارد استقامت آتش سوزی اندازه گیری می شود. رتبه بندی افزایش دمای 250 درجه F به عنوان دقیق ترین در نظر گرفته می شود و الزامات مشخصاتی را که به 450 درجه فارنهایت یا 650 درجه فارنهایت نیاز دارد ، برآورده می کند.
دود و پیش نویس کنترل
برخی از درهای دارای درجه آتش سوزی ، مانند 20 دقیقه درب در راهروهای دارای مقاومت در برابر آتش یا موانع دود ، ممکن است نیاز به آزمایش نفوذ دود تحت UL 1784 ، استاندارد برای آزمایش نشت هوا از مجامع درب و سایر محافظ های باز باشد.
